Ludwik II, król Bawarii (1864-1886), w 1867 roku rozpoczął budowę „alternatywnego świata” z dala od swojej rezydencji w Monachium, gdzie jako konstytucyjny monarcha żył jak prawdziwy król. W 1868 roku polecił, aby na ruinach dwóch średniowiecznych zamków wzniesiono Neuschwanstein. Ten baśniowy zamek do dziś uważany jest za symbol niemieckiego romantyzmu i należy do najbardziej rozpoznawalnych atrakcji turystycznych w Niemczech. Równolegle rozpoczęto planowanie budowy Herrenchiemsee – pałacu reprezentacyjnego, którego projekt i wyposażenie nawiązywały do architektury Wersalu. Pałac Linderhof powstawał od 1869 roku w dolinie Graswang, na południe od Oberammergau, jako arystokratyczna willa XIX wieku. W majestatycznej scenerii masywu Wetterstein, na wysokości 1866 m n.p.m., powstała rezydencja królewska „na Schachen” (niem. Königshaus am Schachen). W duchu nowoczesności miała zapewnić komfortowy wypoczynek w wysokich górach.

Wszystkie budowle Ludwika II łączy historyczna inspiracja, unikalna kompozycja architektoniczna oraz wyposażenie w najnowocześniejsze technologie XIX wieku, jak oświetlenie elektryczne czy łazienki i toalety z bieżącą wodą.

Petra Hedorfer, prezes zarządu Niemieckiej Centrali Turystyki (DZT) z radością skomentowała tę decyzję:

– powiedział z kolei Tomasz Pędzik, dyrektor biura Niemieckiej Centrali Turystyki w Polsce.

Źródło i zdjęcie: Niemiecka Centrala Turystyki (DZT)