Piazza del Duomo, czyli Plac Katedralny to serce Mediolanu. Tam właśnie znajduje się Duomo di Milano, czyli Katedra Narodzin św. Marii, symbol stolicy Lombardii oraz Galeria Wiktora Emanuela II, a tuż obok jest słynny Teatr La Scala. Każda z tych budowli tworzy niepowtarzalny klimat tego miasta.
Duomo di Milano – symbol Mediolanu
Duomo di Milano to miejsce, od którego turyści zwykle zaczynają podziwianie tego miasta. To symbol Mediolanu i jeden z największych kościołów na świecie. Ma 157 metrów długości i 93 metrów szerokości. Również jego witraże należą do największych na świecie. Na zewnątrz i w jej środku doszukamy się też m.in. 3,4 tys. posągów, 135 iglic i 55 witraży. Świątynię budowano od 1386 do 1813 r., a w jej powstanie zaangażowanych było tysiące artystów z całego świata w tym Leonardo da Vinci.
Zanim wejdziemy do środka warto spojrzeć w górę. Na wysokości 108,5 metrów dostrzeżemy górujący nad miastem posąg Małej Madonny czyli Madonniny. To czterometrowa pozłacana figura Matki Boskiej, która od 1774 r. chroni Mediolan przed złymi duchami. Oryginalny posąg został jednak zniszczony przez deszcz i pioruny dlatego w latach 60. XX wieku został przeniesiony do Muzeum Duomo. Zgodnie z prawem żaden budynek w Mediolanie nie miał prawa być wyższy niż figura, ale architekci nowych biurowców rozwiązali ten problem ustawiając na nich kopie złotej figury. Warto wejść na górę katedry, gdyż roztacza się stamtąd niezapomniany widok na miasto, a przy dobrej pogodzie widać nawet Alpy. Na dach można się dostać po schodach (do pokonania jest 251 stopni) lub wjechać windą za 26 euro.
W środku jest równie bogato. Katedra ma pięć naw i podtrzymuje ją 52 gigantycznych filarów symbolizujących 52 tygodni roku. Świątynia słynie z 55 monumentalnych witraży, które przedstawiają sceny biblijne, w tym historię życia Jezusa. Najlepszy z nich: witraż Apokalipsy liczy 600 scen. Najcenniejszą relikwią jest z kolei Święty Gwóźdź pochodzący z krzyża, do którego przybito Jezusa. Przechowywany jest w skrzyni wysoko nad ołtarzem i raz w roku podczas Obrzędu Nivoli, arcybiskup Mediolanu używa mechanicznego podnośnika zaprojektowanego przez Leonarda da Vinci, aby go wydobyć.
W innej z naw znajdziemy też prawdziwy majstersztyk: posąg św. Bartłomieja obdartego ze skóry, stworzony przez Marco d’Agrate w 1562 r. Warto też zajrzeć do krypty św. Karola Boromeusza, patrona Mediolanu. Pod placem znajduje się inna niespodzianka: pozostałości baptysterium św. Jana z IV w. i bazyliki Santa Tecla. To tu św. Ambroży ochrzcił św. Augustyna w 387 r.
Tuż obok, w Pałacu Królewskim następne atrakcje – Museo del Duomo di Milano, znane jako Muzeum Duomo Milano lub Muzeum Katedralne w Mediolanie, a w nim kolejne skarby przeszłości. W 26 salach wystawowych podziwiać można słynną złotą figurę Madoniny zdjętą z dachu, oryginalne rzeźby, witraże i drewniane modele katedry. W skarbcu odnajdziemy z kolei relikwiarze, gotyckie monstrancje czy płaszcz Napoleona z koronacji na króla Włoch w 1805 r.
Galeria Wiktora Emanuela II
Przy Piazza del Duomo, obok wejścia do katedry wznosi się Galeria Wiktora Emanuela II (Galleria Vittorio Emanuele II) nazywana „salonem Mediolanu”. Ta XIX-wieczna galeria handlowa na planie krzyża przykryta szklaną kopułą o wysokości 47 metrów jest jednym z najważniejszych zabytków miasta i jednym z najbardziej ruchliwych pasaży w Mediolanie. Kamień węgielny pod jej budowę położył w marcu 1865 r król Wiktor Emmanuel II Sabaudzki. Mało kto wie, że to właśnie tu w 1913 roku otwarto pierwszy butik Prady.
Dziś Galeria to prawdziwy raj dla miłośników mody i luksusowych marek. Znajdziemy tu butiki takich domów mody jak: Prada, Gucci, Louis Vuitton, Armani, Versace, Chanel, Luisa Spagnoli, czy Saint Laurent. Są tu też znane kawiarnie i restauracje, które kiedyś były ośrodkami życia społecznego i politycznego Mediolanu np. Biffi , restauracja Savini, cukiernia Marchesi 1824 w stylu Belle Epoque czy Caffè Camparino otwarte w 1867 roku przez Davide Campariego. Ta ostatnia często była odwiedzana przez sławnych kompozytorów operowych i wykonawców z pobliskiego Teatru La Scala.
Inną z atrakcji Galerii jest mozaika byka, herbu Turynu. Tradycja każe stanąć piętą na jego jądrach i obrócić się trzy razy – podobno przynosi to szczęście.
La Scala – świątynia sztuki
Galleria Vittorio Emanuele II łączy ze sobą dwa place: Piazza del Duomo z Piazza della Scala, przy, którym wznosi się gmach słynnej opery La Scala, tworząc reprezentacyjną oś miasta. W otwartej w 1778 r. La Scali występowalii wszyscy najwięksi śpiewacy operowi wszechczasów. Warto tu wejść, żeby zobaczyć Muzeum Teatralne, a w nim kostiumy, portrety mistrzów czy oryginalną partyturę Nabucco Verdiego. Z balkonu muzeum widać też widownię. Na placu przed teatrem stoi pomnik Leonarda da Vinci, a naprzeciwko ratusz.
Leonardo3 Museum – Il Mondo di Leonardo
Na rogu Galerii Wiktora Emanuela II znajduje się także Leonardo3 Museum – Il Mondo di Leonardo, czyli interaktywna wystawa poświęcona projektom Leonarda da Vinci. To muzeum, które zaciekawi zarówno dzieci, jak i dorosłych. Nie ma w nim oryginalnych dzieł mistrza, ale są makiety maszyn zbudowane według jego projektów m.in.: mechaniczny lew, szybkostrzelna kusza czy mechaniczny orzeł. W Mediolanie znajduje się też drugie, dużo większe Muzeum Nauki i Techniki im. Leonarda da Vinci przy stacji Sant’Ambrogio. To olbrzymi kompleks pełen historycznych maszyn i nie należy ich mylić.
To oczywiście nie wszystkie ważne miejsca w okolicy Placu Katedralnego. Znajdziemy tu też Museo del Novecento z kolekcją setek dzieł sztuki XX wieku i pięknym widokiem na katedrę oraz Palazzo Reale – dawny pałac królewski, a dziś muzeum. Warto też zwrócić uwagę na mały XIV-wieczny kościółek San Gottardo in Corte z piękną ceglaną dzwonnicą. Na Piazza del Duomo jest co oglądać i nikt nie wyjdzie stąd rozczarowany.
Tekst i zdjęcia: Mirosław Mikulski
